گم!

به روزهای اوج خودم برگشته ام.  همان روزها که وقتی چشمانم را روی هم میگذارم آرزوی نیست شدن میکنم. دوباره هر روز درونم غوغاست در سرم هزاران جمله و داد و فریاد به پا میشود ولی دهانم به حرف باز نمیشود.

باید به وقتش واو به واو حال این روزها را بنویسم اسمش را هم بگذارم بازگشت خاکستری! فعلا گیج و پراکنده ام. 

+ نوشته شده در شنبه بیست و دوم خرداد ۱۴۰۰ ساعت 10:3 توسط ca  |